گناهان رسواگر

امام سجاد علیه السلام:
وَ الذُّنُوبُ الَّتِی تَکْشِفُ الْغِطَاءَ الِاسْتِدَانَةُ بِغَیْرِ نِیَّةِ الْأَدَاءِ وَ الْإِسْرَافُ فِی النَّفَقَةِ عَلَى الْبَاطِلِ وَ الْبُخْلُ عَلَى الْأَهْلِ وَ الْوَلَدِ وَ ذَوِی الْأَرْحَامِ وَ سُوءُ الْخُلُقِ وَ قِلَّةُ الصَّبْرِ وَ اسْتِعْمَالُ الضَّجَرِ وَ الْکَسَلِ وَ الِاسْتِهَانَةُ بِأَهْلِ الدِّین‏ معانی الاخبار ص 271.
و گناهانى که پرده‏ ها را کنار مى‏ زند: وام خواستن بدون آنکه قصد باز پرداخت آن را داشته باشد، و زیاده روى در بیهوده خرج کردن، و براى خانواده و فرزند و خویشاوند خرج نکردن، و بداخلاقى، و کم صبرى، و دلتنگى و بى‏ قرار بودن از غم، و کاهلى نمودن، و سبک شمردن مؤمنان است.

چند توضیح:
1. نگرانی شدید و غمبار (ضجر) نشان از ضعف توکل و اعتماد به خدای مهربان دارد. انسانی که خدا را باور دارد و به رضای او راضی است و می داند که خدای بزرگ تا زمانی که او مطیع خداست از او حمایت می کند چرا باید دچار نگرانی شدید و غمبار شود؟
او رسوا می شود شاید به این دلیل که فرد در چنین شرایطی اغلب نمی تواند رفتار معقولی از خود نشان دهد و ناخواسته عیوب خود را رو می کند.
2. انسانی که صبر کافی نداشته باشه یعنی پشتکار کافی در مسیر رسیدن به اهداف دینش رو نداره... زود می بره و حرفهایی می زنه یا رفتارهایی میکنه که غیر منطقیه و همین امر هم به آبروی او صدمه خواهد زد.
3. تنبلی موجب میشه انسان نتونه به موقع تعهداتش رو انجام بده.... و همین امر در نهایت سبب ضربه به حیثیت فرد خواهد شد.

/ 0 نظر / 17 بازدید