بسم الله الرحمن الرحیم

برخی دشمنان اسلام، قرآن را آتش می زنند تا اهمیت و احترام آن را در قلوب مسلمین بشکنند. غافل از این که با این کار، تنها بذر نفرت از خود را در قلبهای ما می کارند و عشق و علاقه ما به کلام الهی را چندین و چند برابر می سازند. دشمنان احمق دین، با این کارهای نابخردانه وحدت مسلمین را می افزایند و با جلب توجه مردم به قرآن، افزایش مطالعه آن توسط غیر مسلمانان را سبب می شوند امری که اگر خدا بخواهد به افزایش آمار مسلمین خواهد انجامید.

 


در تفسیر نمونه، ج‏24، ص: 80-83 در تفسیر  [سوره الصف (61): آیات 7 تا 9] می خوانیم:

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‏ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ وَ هُوَ یُدْعى‏ إِلَى الْإِسْلامِ وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ (7) یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ (8) هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ (9)

ترجمه:

7- چه کسى ظالمتر است از آن کس که بر خدا دروغ مى‏بندد (و تکذیب کند) در حالى که دعوت به اسلام مى‏شود، خداوند قوم ظالم را هدایت نمى‏کند.

8- آنها مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند، ولى خدا نور خود را کامل مى‏کند هر چند کافران خوش نداشته باشند! 9- او کسى است که رسول خود را با هدایت و دین حق فرستاد تا او را بر همه ادیان غالب سازد، هر چند مشرکان کراهت داشته باشند.

تفسیر: مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند؟!

در آیات گذشته خواندیم که چگونه گروهى معاند و لجوج على رغم بشارت پیامبر پیشین حضرت مسیح ع در باره ظهور پیامبر اسلام ص، و على رغم توام بودن دعوت پیامبر اسلام ص با" بینات" و دلائل روشن و معجزات، چگونه به مقابله و انکار برخاستند، در آیات مورد بحث عاقبت کار این افراد، و سرنوشت آنها را تشریح مى‏کند.

نخست مى‏فرماید:" چه کسى ظالمتر است از آن کس که بر خدا دروغ بندد در حالى که دعوت به سوى اسلام مى‏شود" (وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‏ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ وَ هُوَ یُدْعى‏ إِلَى الْإِسْلامِ).

آرى چنین کسى که دعوت پیامبر الهى را دروغ، و معجزه او را سحر، آئین او را باطل، مى‏شمرد ستمکارترین مردم است، چرا که راه هدایت و نجات را به روى خود و سایر بندگان خدا مى‏بندد، و آنها را از این سرچشمه فیض الهى که ضامن سعادت ابدى آنها است محروم مى‏سازد.

و در پایان آیه مى‏افزاید:" خداوند قوم ستمگر را هدایت نمى‏کند" (وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ).

کار خدا هدایت است، و ذات پاکش نور و روشنایى معنوى است" اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ" ولى هدایت زمینه مى‏خواهد، و این زمینه در کسانى که دشمن حقیقت‏اند وجود ندارد.

این آیه بار دیگر تاکیدى است بر این حقیقت که هدایت و ضلالت هر چند از ناحیه خدا است ولى مقدمات آن از ناحیه خود انسان شروع مى‏شود، و به همین دلیل هرگز جبر لازم نمى‏آید.

جمله" و هُوَ یُدْعى‏ إِلَى الْإِسْلامِ" اشاره به این است که دعوت پیامبر ص متضمن سلامت دنیا و آخرت و نجات انسانها است، با اینحال چگونه انسان تیشه بر ریشه سعادت خویش مى‏زند؟

تعبیر به مَنْ أَظْلَمُ (چه کسى ستمکارتر است ...) پانزده بار در قرآن مجید تکرار شده که آیه مورد بحث آخرین آنها است، گرچه موارد آنها ظاهرا متفاوت است، و همین امر ممکن است منشا این سؤال شود که مگر" ظالمترین مردم" بیش از یک گروه مى‏تواند باشد؟ اما دقت در این آیات نشان مى‏دهد که همه بازگشت به تکذیب آیات الهى و مانع شدن مردم از راه حق است و در واقع ستمى بالاتر از این نیست که مردم را از رسیدن به چنین برنامه‏اى که راه خوشبختى در همه زمینه‏ها است بازدارند.

سپس براى این که نشان دهد دشمنان حق قادر نیستند آئین او را برچینند ضمن تشبیه جالبى مى‏فرماید:" آنها مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند، ولى خداوند نور خود را کامل مى‏کند هر چند کافران خوش نداشته باشند"! (یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ).

آنها به کسى مى‏مانند که مى‏خواهد نور آفتاب عالمتاب را با پف کردن خاموش سازد، آنها خفاشانى هستند که گمان مى‏کنند اگر چشم از آفتاب فرو پوشند و خود را در پرده‏هاى ظلمت شب فرو برند مى‏توانند به مقابله با این چشمه نور برخیزند.

تاریخ اسلام سند زنده‏اى است بر تحقق عینى این پیشگویى بزرگ قرآن، چرا که از نخستین روز ظهور اسلام توطئه‏هاى گوناگون براى نابودى آن چیده شد:

گاه از طریق سخریه و ایذاء و آزار دشمنان.

گاه از طریق محاصره اقتصادى و اجتماعى.

گاه از طریق تحمیل جنگهاى گوناگون در میدان‏هاى احد و احزاب و حنین و ...

گاه از طریق توطئه‏هاى داخلى منافقان.     

 گاه از طریق ایجاد اختلاف در میان صفوف مسلمین.

گاه از طریق جنگهاى صلیبى.

گاه از طریق اشغال سرزمین قدس و قبله اول مسلمین.

گاه از طریق تقسیم کشور عظیم اسلامى به بیش از چهل کشور! گاه از طریق برنامه تغییر خط و بریدن جوانان اسلام از فرهنگ کهن خویش.

گاه از طریق نشر فحشاء و وسائل فساد اخلاق و انحراف عقیده در میان قشرهاى جوان.

گاه از طریق استعمار نظامى و سیاسى و اقتصادى.

و گاه از طرق دیگر ...

ولى همانگونه که خداوند اراده کرده بود این نور الهى روزبه‏روز در گسترش است و دامنه اسلام هر زمان به گذشته وسیعتر مى‏شود، و آمارها نشان مى‏دهد که جمعیت مسلمانان جهان على رغم تلاشهاى مشترک" صهیونیستها" و" صلیبیها" و" ماتریالیستهاى شرق" رو به افزایش است، آرى آنها پیوسته مى‏خواهند که نور خدا را خاموش سازند ولى خداوند اراده دیگرى دارد.

و این یک معجزه جاودانى قرآن است.



موضوعات مرتبط: آتش زدن قرآن , قرآن , نتایج معکوس , معجزه جاودانى قرآن

تاريخ : ۱۳۸٩/٦/٢۳ | ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ | نویسنده : لطف علی لطیفی | نظرات ()